Λόλα, να ένα ψίχουλο …

Λόλα, να ένα ψίχουλο …

Η επίθεση που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί, αλλά και οποιοδήποτε άλλο άτομο

εμπλέκεται στην εκπαίδευση (μαθητές, γονείς κτλ.), είναι ένα κομμάτι απλώς της γενικότερης

επίθεσης που αυτό το καταστροφικό σύστημα εξαπολύει, εξαπέλυε και πάντα θα εξαπολύει. Κι αυτό γιατί μόνο έτσι θα καταφέρει να συνεχίσει να υπάρχει. Παίζοντας ένα παιχνίδι που ούτε το ίδιο ελέγχει και με αδηφάγο τρόπο, θα αυξάνει την παραγωγή , το κέρδος των αφεντικών, την εκμετάλλευση των ανθρώπων από άλλους ανθρώπους, θα φτιάχνει στρατούς περισσευούμενων, θα αδιαφορεί για την εξαθλίωση που γεννά.

Οι μέρες του ολοήμερου είναι μετρημένες...

Με απόφαση του Υπουργείου σταματάει από την επόμενη σχολική χρονιά η λειτουργία του ολοήμερου προγράμματος στα ολιγοθέσια δημοτικά σχολεία. Παράλληλα, ζητείται από τα ολοήμερα τμήματα που θα μείνουν στα 6/θέσια , να φοιτούν μόνο παιδιά «των οποίων και οι δύο γονείς είναι εργαζόμενοι, προσκομίζοντας σχετική βεβαίωση του φορέα εργασίας τους ή σχετική δήλωση ανεργίας τους». Με τον τρόπο αυτό πολλά από τα σχολεία του Νομού δε θα έχουν ολοήμερο τμήμα, ενώ παράλληλα περιορίζεται ο αριθμός των μαθητών που έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν σε όσα θα συνεχίσουν να έχουν. Παιδιά με γονείς που δουλεύουν ανασφάλιστα (περίπτωση καθόλου σπάνια στις μέρες μας) δε δικαιούνται να παρακολουθήσουν ολοήμερο τμήμα. Ταυτόχρονα, μειώνονται οι θέσεις των δασκάλων και των άλλων ειδικοτήτων. Εν συντομία, οι περικοπές όχι απλώς συνεχίζονται αλλά επεκτείνονται, δυσκολεύοντας συνεχώς τις ζωές μας.

ScheiΒe! ή Merde! (...ο μαθητής επιλέγει!)

Καινούρια έμπνευση του υπουργείου παιδείας με σκοπό την περικοπή του κόστους λειτουργίας των σχολείων είναι η απόφαση να σταματήσει την επιλογή της δεύτερης ξένης γλώσσας . Με λίγα λόγια, μέχρι πέρσι τα παιδιά μπορούσαν να διαλέξουν όποια δεύτερη ξένη γλώσσα (γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά) ήθελαν και τελικά συμμετείχαν σε ολιγομελή λειτουργικά τμήματα μέσω των οποίων μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και στην απόκτηση των αντίστοιχων πτυχίων. Από την επόμενη σχολική χρονιά και πριν την έναρξή της, το κάθε σχολείο και οι γονείς θα κληθούν να προτείνουν μία δεύτερη ξένη γλώσσα με την ευθύνη της τελικής απόφασης να ανήκει στον περιφερειακό διευθυντή. Αποτέλεσμα; Μαθητές που παρακολουθούσαν γερμανικά να κάνουν ξαφνικά γαλλικά και το ανάποδο, οπότε αν τους ενδιαφέρει η γλώσσα, ξανά φροντιστήρια ή αλλαγή σχολικής μονάδας. Ξενόγλωσσοι καθηγητές, οι οποίοι ήταν ήδη σε άσχημη κατάσταση, να συμπληρώνουν ωράριο σε 2 ή 3 σχολεία, δημοτικά και γυμνάσια, με ενδεχόμενο ακόμα και αλλαγής πόλης. Αναπληρωτές και ωρομίσθιοι να χάνουν τη δουλειά τους με μοναδική διέξοδο την αναζήτηση εργασίας σε φροντιστήριο (στην καλύτερη περίπτωση). Ο νόμος της αγοράς σε όλο του το μεγαλείο και το σλόγκαν «πρώτα ο μαθητής» να βγαίνει με θράσος από τα στόματα των προϊσταμένων και των υπουργών. Ας μας εξηγήσουν σύμφωνα με ποιες παιδαγωγικές θεωρίες πάρθηκε αυτή η απόφαση, μην είμαστε και εκτός θέματος στον ΑΣΕΠ!

Χωρίς βίο μάθηση...

Η απαράδεκτη πολιτική του υπουργείου παιδείας επεκτείνεται και στη διά βίου μάθηση, καθώς η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης και το Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων στοχεύουν στη σταδιακή κατάργηση των σχετικών δομών (Κέντρα Εκπαίδευσης Ενηλίκων, πρόγραμμα "Οδυσσέας" κ.α.) μέσω της διακοπής της χρηματοδότησης, της απόλυσης των συμβασιούχων και της εκχώρησης της διοίκησης των δομών αυτών στους νέους καλλικρατικούς δήμους.

Παιδικοί σταθμοί

Η αύξηση του ωραρίου του παιδαγωγικού προσωπικού των παιδικών σταθμών κατά δύο ώρες δεν μπορεί παρά να έχει καταστροφικές συνέπειες για όλους (εργαζόμενους, παιδιά και γονείς). Την ίδια στιγμή, τα παιδιά συχνά στοιβάζονται σε άθλιους χώρους χωρίς την προβλεπόμενη σίτιση (για την οποία πληρώνουν οι γονείς) και οι συμβασιούχοι υπάλληλοι βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας, καθώς δεν έχουν πληρωθεί εδώ και αρκετούς μήνες.

Επίδομα εξαθλίωσης

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος χιλιάδες είναι οι εκπαιδευτικοί του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου που δεν ξεπερνούν τους οκτώ-εννιά μήνες και καταλήγουν κάθε καλοκαίρι στην ανεργία. Το επάγγελμα όμως του εκπαιδευτικού δεν θεωρείται εποχιακό, με αποτέλεσμα να είναι τελικά ελάχιστοι αυτοί που λαμβάνουν το επίδομα ανεργίας. Η προϋπόθεση των 125 ενσήμων για τη λήψη της ελάχιστης επιδότησης των 5 μηνών για εκπαιδευτικούς που δουλεύουν ωρομίσθιοι σε δημόσιο σχολείο ή φροντιστήριο είναι άπιαστο όνειρο. Ακόμα και για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, με δεδομένο ότι οι περισσότεροι προσλαμβάνονται στη μέση της χρονιάς και δεν προσμετρούνται για το επίδομα οι δύο τελευταίοι μήνες, η δυνατότητα λήψης γίνεται πολύ δύσκολη. Όμως από τον επόμενο χρόνο θα γίνουν ακόμα λιγότεροι οι τυχεροί που θα καταφέρνουν να λάβουν το υπέρογκο ποσό των 454 ευρώ το μήνα. “Τυχεροί” οι οποίοι θα πρέπει να προσκομίζουν δήλωση ... εξαθλίωσης, καθώς στους άμεσους στόχους της κυβέρνησης και της ευρωπαϊκής επιτροπής είναι να συνδεθεί το επίδομα ανεργίας με εισοδηματικά και περιουσιακά στοιχεία.

Mε το ένα, με το δυο, με το τρία … να γίνει η «μαύρη» εργασία «άσπρη»

Με τα «νέα» µέτρα για τις εργασιακές σχέσεις που εντάσσονται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραµµα προβλέπονται νομοθετικά χαμηλότεροι µισθοί για τους νέους ηλικίας έως 25 ετών (20% χαμηλότερη από την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.), εφαρμογή ελαστικού ωραρίου, διευκόλυνση των απολύσεων, η επέκταση των ευέλικτων µορφών εργασίας, η µεγαλύτερη ευελιξία των ωραρίων, καινούργιο σύστημα συλλογικών συμβάσεων. Εδώ και χρόνια, οι συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών στα φροντιστήρια περιγράφονται με αυτούς τους όρους. Ωρομίσθια κάτω από τα προβλεπόμενα της συλλογικής σύμβασης εργασίας. Ούτε λόγος για δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων και επιδόματα αργιών. Σε αρκετές περιπτώσεις μαύρη εργασία και στην καλύτερη περίπτωση κάποια ένσημα πάντα όμως, λιγότερα από τα νόμιμα. Ανέκδοτο οι προσαυξήσεις στο ωρομίσθιο μετά το πέρας τριών ετών εργασίας στον ίδιο εργοδότη και ούτε συζήτηση για επιδόματα γάμου, παιδιών. Λοιπόν, για ποια «νέα» μέτρα μιλάμε; τι χειρότερο κακό θα μας βρει; Αυτό που επιδιώκει το κράτος, είναι να κάνει τα μαύρο άσπρο, κατοχυρώνοντας θεσμικά την ελαστική εργασία και επεκτείνοντας την σε όλους τους τομείς. Η καπιταλιστική κρίση απαιτεί την επέκταση και την κοινωνικοποίηση της υποτιμημένης εργασίας και το κράτος, ως κύριος διαμεσολαβητής των συμφερόντων των εργοδοτών απέναντι στις απαιτήσεις των εργαζομένων, καλείται να κάνει τη βρομοδουλειά...

Σκοπός αυτού του κειμένου δεν ήταν απλώς να ευαισθητοποιήσει την κοινωνία της Μυτιλήνης πάνω στα προβλήματα των εκπαιδευτικών αδιαφορώντας για ό,τι άλλο συμβαίνει γύρω μας.

Βιώνουμε την καταπίεση σε πολλούς τομείς της ζωής μας και εκεί ακριβώς προσπαθούμε να συναντήσουμε άλλους ανθρώπους, να φτιάξουμε κοινότητες αγώνα, να κυκλοφορήσουμε τις αντιστάσεις μας.

Κείμενο αλληλεγγύης του σωματείου στο αγώνα για το δημοτικό σχολείο Μανταμάδου

Το τελευταίο διάστηµα παρακολουθούµε ως θεατές τις αποφάσεις του Υπουργείου σχετικά µε τις συγχωνεύσεις σχολείων. Θεατές, καθότι στη λήψη των αποφάσεων αυτών απουσίαζαν και απουσιάζουν –µιας και ποτέ δε ζητήθηκαν- οι θέσεις των Συλλόγων Διδασκόντων, των Συλλόγων Γονέων και Κηδεµόνων καθώς και των κοινοτήτων. Φορέων δηλαδή άµεσα εµπλεκοµένων στην εκπαίδευση.
Επιπλέον, η επιχειρηµατολογία υπέρ των συγχωνεύσεων στηρίζεται σε έννοιες αφηρηµένες όπως παιδαγωγικά κριτήρια, παιδαγωγικό όφελος κ.α. χωρίς κανείς να παρουσιάζει, έστω, τα κριτήρια ή να περιγράφει το όφελος. Απ’ ότι φαίνεται, αυτό που µε βάση τα «παιδαγωγικά» τους κριτήρια αποτρέπεται, αυτό εν τέλει δηµιουργείται.
Συγκεκριµένα για το δηµοτικό σχολείο του Μανταµάδου, πώς µπορεί να βελτιωθεί η εκπαιδευτική διαδικασία για τους µαθητές όταν ενώνονται 2 τάξεις µε διαφορετικά γνωστικά αντικείµενα, διαφορετικούς διδακτικούς στόχους και µαθητές διαφορετικής ηλικίας; Πώς βελτιώνονται οι συνθήκες εργασίας -αν φυσικά µπορούµε να µιλάµε ακόµα για εργασία- για τους εκπαιδευτικούς; Τέλος, πώς βελτιώνεται η ζωή στα χωριά όταν
το 5/θέσιο, πλέον, δηµοτικό σχολείο Μανταµάδου θα είναι εκτεθειµένο σε επιπλέον υποβιβασµό στο κοντινό µέλλον;
Κλείνοντας, ας µην ξεχνάµε, ότι δεν είναι µόνο το σχολείο του Μανταµάδου αλλά και άλλα σχολεία στο νησί και στην υπόλοιπη Ελλάδα τα οποία είτε υποβαθµίζονται είτε καταργούνται, θύµατα κι αυτά της ίδιας «λογιστικής» πολιτικής. Μιας πολιτικής διαρκούς έκπτωσης κατά την οποία ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι και διαδικασίες κρίνονται περιττές. Μιας πολιτικής που κάνει τη ζωή µας σταθερά χειρότερη.

Κείμενο του σωματείου για την απεργία 23/02

Το νέο (κλειστό) σχολείο

Η νέα πολιτική του Υπουργείου Παιδείας να διαστρεβλώνει εσκεμμένα την πραγματικότητα και να την παρουσιάζει συμβατή με τα σχέδια εξορθολογισμού που καταστρώνει είναι απλά καταστροφική. Έτσι φέτος καταργήθηκε η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη και η Ενισχυτική Διδασκαλία, με αποτέλεσμα να απολυθούν περίπου 10.000 εκπαιδευτικοί («εξορθολογιστική πρωτοβουλία» την ονομάζει το Υπουργείο). Ταυτόχρονα η κυβέρνηση συμπεριλαμβάνει και την Παιδεία στον κανόνα προσλήψεων «5 προς 1», ενώ στην αρχή διαβεβαίωναν ότι το ίδιο δεν θα ίσχυε στους χώρους της Παιδείας και της Υγείας .

Επίσης, για πρώτη φορά φέτος παρατηρήθηκε το φαινόμενο να χρηματοδοτούνται εκπαιδευτικά προγράμματα μέσω επιδοτήσεων του ΕΣΠΑ, κυρίως προγράμματα της Ειδικής Αγωγής. Οι συμβάσεις εργασίας μέσω ΕΣΠΑ είναι σαφώς κατώτερες των κανονικών κυρίως όσον αφορά τις κοινωνικές παροχές στους εργαζομένους, με συνέπεια να οξύνεται ακόμα περισσότερο η κοινωνική ανισότητα. Το κυριότερο όμως είναι ότι ο θεσμός της Ειδικής Αγωγής πάει να απαξιωθεί εν τη γενέσει του, γιατί εκτός από την υποβάθμιση του προσωπικού έρχονται να προστεθούν και οι ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές καθώς και στη μεταφορά και σίτιση των μαθητών.

Τελευταία, γίνεται κουβέντα για το κλείσιμο σχολείων («συγχωνεύσεις» κατά το Υπουργείο), ένα μέτρο που δείχνει ωμά τις καταστροφικές διαθέσεις της πολιτείας. Το μέτρο αυτό δεν συνάδει με κανένα παιδαγωγικό κριτήριο. Έχει ως μοναδικό σκοπό τη μείωση του κρατικού προϋπολογισμού, που θα έχει βέβαια ως αποτέλεσμα την επιβάρυνση του οικογενειακού.

Σε τοπικό επίπεδο η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ανακοίνωσε ήδη τις προτάσεις της για υποβαθμίσεις-συγχωνεύσεις (καταργήσεις) σχολείων, μερικές από τις οποίες είναι:

Υποβαθμίσεις:

Δημ.Μανταμάδου: από εξαθέσιο σε τριθέσιο

Δημ.Ν.Κυδωνιών: από τριθέσιο σε διθέσιο

Δημ.Βρίσας: από τετραθέσιο σε τριθέσιο

Δημ.Συκαμιάς: από τετραθέσιο σε διθέσιο

Συγχωνεύσεις (καταργήσεις):

Τριθέσιο Δημ.Κεραμειών με εξαθέσιο Ιππείου

Τριθέσιο Μεσαγρού με οκταθέσιο Παπάδου

Τριθέσιο Πελόπης με πενταθέσιο Κάπης-Κλειούς.

Τριθέσιο Λισβορίου με εντεκαθέσιο Πολιχνίτου

Από τη Δευτεροβάθμια Διεύθυνση προτείνεται η συγχώνευση του 2^ου ΓΕΛ με το Πειραματικό λύκειο και των γυμνασίων Μόριας-Θερμής-Παμφίλων.

Οι συγχωνεύσεις σχολείων, τα τμήματα με 30 μαθητές και οι περικοπές του εκπαιδευτικού προσωπικού κάνουν ξεκάθαρη τη βούληση της κυβέρνησης να συρρικνώσει τη δημόσια παιδεία, με άμεσο αντίκτυπο στην εκπαίδευση που τελικά λαμβάνουν οι μαθητές. Απαξιώνοντας το δημόσιο σχολείο ενισχύει την ιδιωτική εκπαίδευση (φροντιστήρια, ιδιωτικά σχολεία, κολλέγια), επιβάλλοντας τη μετατροπή της εκπαιδευτικής λειτουργίας σε εμπόρευμα που αγοράζεται ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του κάθε γονέα.

Η παιδεία δεν μπορεί να λογίζεται ως οικονομικό προϊόν, παράγοντας των οικονομικών εξισώσεων που μαγειρεύουν τα κεφάλια του συστήματος.

Η παιδεία είναι δικαίωμα όλων των παιδιών, ανεξαρτήτως κοινωνικής, πολιτισμικής και εθνικής προέλευσης.

Κείμενο του σωματείου για την απεργία 15/12

ΝΑ ΛΟΛΑ ΝΑ ΕΝΑ ΣΑΠΙΟ ΜΗΛΟ

Η παρούσα οικονομική κρίση έχει περάσει σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας. Σε μία περίοδο όπου η επίθεση στο κοινωνικό κράτος είναι συνεχής και καθολική, ακόμα και η Παιδεία αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο λογιστικής. Τί ακριβώς όμως σημαίνει η παραπάνω διαπίστωση για τα σχολεία μας, τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς?

Οι εκπαιδευτικοί μειώνονται ως πολύ δαπανηροί για τον κρατικό προϋπολογισμό.

- Σε πολλά σχολεία της Λέσβου κυρίως πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης οι σύλλογοι διδασκόντων απαρτίζονται κυρίως από αναπληρωτές και όχι από μόνιμους εκπαιδευτικούς. Με αυτόν τον τρόπο θυσιάζεται η σταθερότητα και η συνέχεια στη μάθηση, χάριν εξοικονόμησης χρημάτων.

- Στο ΕΠΑΛ του Πλωμαρίου δεν έχουν ακόμα παρουσιαστεί εκπαιδευτικοί για τη διδασκαλία βασικών μαθημάτων. Οι μαθητές κουράστηκαν να παρακαλούν για την κάλυψή τους, εισπράττοντας εδώ και μήνες υποσχέσεις.

- Στο αθλητικό γυμνάσιο Μυτιλήνης δεν υπάρχουν γυμναστές (!) για τα περισσότερα αθλήματα και η λύση που διαφαίνεται είναι το οριστικό του κλείσιμο.

Σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη, οι εργαζόμενοι στα σχολεία δεν είναι όλοι μόνιμα διορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι. Τις πάγιες και λειτουργικές ανάγκες τις κάλυπταν μέχρι τώρα εκπαιδευτικοί με τέσσερις διαφορετικές σχέσεις εργασίας: μόνιμοι, αναπληρωτές πλήρους ωραρίου, αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου, ωρομίσθιοι. Τελευταία προσελήφθησαν και συμβασιούχοι μέσω Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Χρηματοδότησης (ΕΣΠΑ). Πρόκειται για μια κατηγορία καθηγητών και δασκάλων που δεν καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά από θολά ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης. Στις νέες αυτές ατομικές συμβάσεις αδιευκρίνιστα παραμένουν ζητήματα που αφορούν στο ωράριο, στην ασφάλιση και αναγνώριση της προϋπηρεσίας των εργαζόμενων και στον τρόπο πληρωμής τους. Από τη μία λοιπόν το Υπουργείο συνθλίβει τους εργαζόμενους στην εκπαίδευση ακυρώνοντας την διδακτική τους εμπειρία, περικόπτοντας τους μισθούς τους, παγώνοντας τους διορισμούς, αυξάνοντας τις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Από την άλλη, και ως αποτέλεσμα των παραπάνω, τάξεις μένουν χωρίς εκπαιδευτικούς και το εκπαιδευτικό έργο…χωρίς περιεχόμενο. Γιατί μειώνοντας σε αριθμό, διαιρώντας και απαξιώνοντας τους εκπαιδευτικούς, το Υπουργείο -εκτός από το εξοικονομεί χρήματα- δεν πετυχαίνει τίποτα άλλο πέρα από το να μειώνει, να κατακερματίζει και να απαξιώνει το ίδιο το εκπαιδευτικό έργο.

Η χρηματοδότηση των σχολείων και των σχολικών επιτροπών είναι τόσο ελλιπής, που ο χειμώνας προμηνύεται «κρύος». Έτσι, τη στιγμή που μιλάμε για δημόσια και δωρεάν παιδεία, ο οικογενειακός προϋπολογισμός καλείται να δώσει λύσεις.

- Η τελευταία δόση του 2010 για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων στο Δήμο Μυτιλήνης μειώθηκε σε ποσοστό πάνω από το 30%.

- Στο σχολείο της Άντισσας οι γονείς κάνουν έρανο για την αγορά πετρελαίου, ενώ στη Φίλια για τον ίδιο λόγο διοργανώνουν «χοροεσπερίδες».

- Στη Γέρα δεν επαρκούν τα χρήματα για επιδιόρθωση του φωτοτυπικού μηχανήματος ενώ στο Μανταμάδο δεν υπάρχουν αναλώσιμα.

- Στον Πολιχνίτο οι «δωρεές» της Cosmote αντικατέστησαν την κρατική χρηματοδότηση για τεχνικό εξοπλισμό με αντάλλαγμα τη διαφήμιση και την προπαγάνδιση των προϊόντων της.

- Σε όλα τα σχολεία καταργείται η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, που ήταν για χρόνια μία σημαντική και δωρεάν βοήθεια για όσους μαθητές δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πηγαίνουν σε φροντιστήριο.

Στο νέο σχολείο προωθείται η διαδικασία της αυτοαξιολόγησης και προβλέπεται η απόλυτη σύνδεση με την τοπική αυτοδιοίκηση και τους διευρυμένους πλέον δήμους (βλ. Καλλικράτης).

Την προηγούμενη εβδομάδα λίγο έλειψε να κλείσουν επ’ αόριστον οι παιδικοί σταθμοί της Μυτιλήνης, μετά την άρνηση της περιφέρειας να υπογράψει δάνειο υπέρ του δήμου Μυτιλήνης. Τι σκέψεις μπορεί να μας γεννάει αυτό για την τύχη των σχολείων στο μέλλον! Η φειδωλή χρηματοδότηση των δήμων και η πλήρης οικονομική εξάρτηση των σχολείων από αυτούς μήπως θα σημαίνει τον περιορισμό, το κλείσιμο ή την ανάγκη αυτοσυντήρησης κάποιων σχολικών μονάδων;

Όσον αφορά στην περίφημη “αξιολόγηση”, κάθε αναφορά στο περιεχόμενο και τους στόχους της απουσιάζει χάριν μίας ελπιδοφόρας, και μόνο, προοπτικής. Το είδος της αξιολόγησης που προτάθηκε είναι εφάμιλλο με αυτό άλλων χωρών με καθυστέρηση μιας εικοσαετίας. Όπου εφαρμόστηκε είδαμε να δημιουργείται ένας διαχωρισμός των σχολείων σε καλά και κακά, σε αποδοτικά και μη αποδοτικά. Ωστόσο για την κατηγοριοποίηση αυτή, αγνοήθηκαν πλήρως οι κοινωνικές συνθήκες και το περιβάλλον μέσα στο οποίο τα σχολεία αυτά λειτουργούσαν. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η συγχώνευση ή ακόμα και το κλείσιμο «αποτυχημένων» σχολικών μονάδων. Παράλληλα, η νομιμοποίηση της απόσυρσης της κρατικής χρηματοδότησης, η παράδοση των σχολείων σε πάσης φύσεως χορηγούς και, τέλος, η ενοχοποίηση του σχολείου και των εκπαιδευτικών ως οι μόνοι υπεύθυνοι για την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου. Την ίδια στιγμή απαιτείται πιστοποιητικό παιδαγωγικής κατάρτισης, διετής δοκιμαστική περίοδος με «μέντορες» και «δόκιμους», διαγωνισμούς που ακυρώνουν πτυχία και προϋπηρεσία, ενώ εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι θα αξιολογούνται ως μετρήσιμοι δείκτες.

Η λύση που προτείνει για την επιβίωσή του το καπιταλιστικό σύστημα είναι η γενική αναδιάρθρωση και υποτίμηση των εργασιακών σχέσεων σε όλους τους παραγωγικούς τομείς και κυρίως σε δημόσια αγαθά (υγεία, παιδεία). Όσον αφορά στην Παιδεία, προτείνει μείωση του κρατικού προϋπολογισμού σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, σχολικές μονάδες με χορηγούς, τάξεις χωρίς εκπαιδευτικό προσωπικό, σχολικές μονάδες που ζητούν από τους μαθητές να καλύπτουν τις ανάγκες του σχολείου σε αναλώσιμα και ένα μακρύ κατάλογο από ξεκάθαρες κινήσεις υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου. Την ίδια ώρα το Υπουργείο Παιδείας έρχεται να προτείνει «καινοτόμες» αλλαγές για το «νέο σχολείο». Ψηφιακή τάξη, κατ’ οίκον φροντιστήριο, βιντεοσκοπημένες παραδόσεις μαθημάτων, animations… Λέξεις φαντεζί, αλλά ούτε μια λέξη για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και τις συνθήκες εργασίας που θα παρέχει το νέο σχολείο.

Φροντιστήρια

Την ίδια ώρα που στα δημόσια σχολεία υπάρχουν χιλιάδες λειτουργικά κενά, χιλιάδες εκπαιδευτικοί εργάζονται είτε στην παραπαιδεία (φροντιστήρια και ιδιαίτερα) είτε ετεροαπασχολούνται. Ειδικά στα φροντιστήρια οι εκπαιδευτικοί έρχονται αντιμέτωποι με μία κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εδώ και χρόνια που υποχρεώνει τους ίδιους αλλά και τους μαθητές, κάτω από την πίεση εργοδοτών αλλά και πολλών γονέων, να μπουν σε μια διαδικασία βαθμοθηρίας, ανταγωνισμού και παροχής αποκλειστικά και μόνο στείρας εξειδικευμένης γνώσης. Μια κατάσταση που συγκρινόμενη με τις συνθήκες εργασίας στο δημόσιο οδηγεί στην αντίληψη περί «σωτήριου» διορισμού. Παράλληλα οι περισσότεροι συνάδελφοι αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως περαστικούς από τα φροντιστήρια (πάντοτε με το «όνειρο» του διορισμού) κάτι που οδηγεί στην αποδυνάμωση των αγώνων και στην υποβάθμιση των όρων εργασίας. Την ίδια ώρα λοιπόν που η συλλογική σύμβαση εργασίας σύμφωνα με τον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας για το 2010 έχει οριστεί στα 11,09 ευρώ μεικτά κατώτερο ωρομίσθιο (http://www.omed.gr/ ), την ίδια ώρα που ο Σ.Ε.Φ.Κ. στην Αθήνα έχει καταφέρει το κατώτερο ωρομίσθιο στην Αττική να είναι 13,36 ευρώ μεικτά (http://www.sefk.gr/ ) υπάρχουν συνάδελφοι σε όλη την Ελλάδα (προφανώς και στη Λέσβο) που εργάζονται για 7-8 ευρώ την ώρα και συνήθως χωρίς ένσημα. Προφανώς για κάποιους ίσως αυτά να φαίνονται αρκετά, αν δεν συνυπολογίσουμε βέβαια το γεγονός πως μία ώρα μαθήματος ισοδυναμεί τις περισσότερες φορές με 3 ή και 4 ώρες πραγματικής εργασίας (προετοιμασία, διορθώσεις…), αν δεν συνυπολογίσουμε πως σχεδόν κανένας συνάδελφος δεν εργάζεται παραπάνω από 10-15 ώρες την εβδομάδα σε ένα φροντιστήριο και αναγκάζεται να δουλεύει πολλές φορές σε πάνω από 1 φροντιστήρια για να συμπληρώνει τις ώρες, αν δεν συνυπολογίσουμε πως σχεδόν κανένας συνάδελφος δεν πληρώνεται τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, το επίδομα αδείας, τις αργίες, τις ενημερώσεις γονέων και τις επιτηρήσεις, τα επιδόματα και πως πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, η εργασία στα φροντιστήρια είναι σχεδόν εποχιακή, αφού οι περισσότεροι εργαζόμενοι είναι άνεργοι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Για αυτούς τους λόγους, καλεί όλους τους εκπαιδευτικούς της επισφάλειας να συμμετάσχουν στις δράσεις και τις συνελεύσεις του σωματείου με σκοπό την κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας και την διαμόρφωση ενός λόγου ικανού να εκφράσει την αντίθεσή μας στις νέες ρυθμίσεις για την παιδεία, επισημαίνοντας κάθε φορά την αναγκαιότητα για μία εκπαίδευση που επιδιώκει να προσφέρει γνώση και όχι κατάρτιση, που προσθέτει αντί να αφαιρεί, που ερμηνεύει τη σιωπή αντί να σιωπά κάθε ερμηνεία.

Κείμενο του σωματείου για την απεργία 15/12 (μορφή για εκτύπωση)

Το κείμενο που μοιράστηκε σε απλή μορφή

Η περαιτέρω υποτίμηση (και) της παιδείας οδηγεί στην υποτίμηση της ζωής μας

Το «νέο» σχολείο…

Η παρούσα οικονομική κρίση έχει περάσει σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας. Η λύση που προτείνει για την επιβίωσή του το καπιταλιστικό σύστημα είναι η γενική αναδιάρθρωση και υποτίμηση των εργασιακών σχέσεων σε όλους τους παραγωγικούς τομείς και κυρίως σε δημόσια αγαθά (υγεία, παιδεία) και η επέκταση της ελαστικοποίησης της εργασίας και στο δημόσιο τομέα. Όσον αφορά στην Παιδεία, προτείνει μείωση κρατικού προϋπολογισμού (από πρωτοβάθμια μέχρι τριτοβάθμια εκπαίδευση), σχολικές μονάδες με χορηγούς, σχολικές μονάδες που ζητούν από τους μαθητές να καλύπτουν τις ανάγκες του σχολείου σε αναλώσιμα και ένα μακρύ κατάλογο από ολοκάθαρες κινήσεις υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου. Την ίδια ώρα το Υπουργείο Παιδείας έρχεται να προτείνει «καινοτόμες» αλλαγές για το «νέο σχολείο». Ψηφιακή τάξη, κατ’ οίκον φροντιστήριο, βιντεοσκοπημένες παραδόσεις μαθημάτων, animations… Φαντεζί λέξεις, αλλά ούτε μια λέξη για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και τις συνθήκες εργασίας που θα παρέχει το νέο σχολείο.

Στο «νέο» σχολείο…

• Επεκτείνονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας. Σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη, οι εργαζόμενοι στα σχολεία δεν είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Τις πάγιες και λειτουργικές ανάγκες τις κάλυπταν μέχρι τώρα εκπαιδευτικοί με τέσσερις διαφορετικές σχέσεις εργασίας: μόνιμοι, αναπληρωτές πλήρους ωραρίου, αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου, ωρομίσθιοι. Τελευταία προσελήφθησαν και συμβασιούχοι μέσω Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Χρηματοδότησης (ΕΣΠΑ). Πρόκειται για μια κατηγορία καθηγητών και δασκάλων που δεν καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά από θολά ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης. Στις νέες αυτές ατομικές συμβάσεις αδιευκρίνιστα παραμένουν ζητήματα που αφορούν στο ωράριο, στην ασφάλιση και αναγνώριση της προϋπηρεσίας των εργαζόμενων και στον τρόπο πληρωμής τους.
• Προωθείται η διαδικασία της αυτοαξιολόγησης, η οποία θα οδηγήσει στη διάκριση των σχολείων σε καλά και κακά, σε αποδοτικά και μη, αγνοώντας εσκεμμένα τις κοινωνικές συνθήκες και το χώρο μέσα στο οποίο λειτουργούν, με αποτέλεσμα τη συγχώνευση ή ακόμα και το κλείσιμο «αποτυχημένων» σχολικών μονάδων. Έτσι, επιδιώκεται α) η ενοχοποίηση του σχολείου και των εκπαιδευτικών για το παραγόμενο έργο, β) η νομιμοποίηση της απόσυρσης της κρατικής χρηματοδότησης, γ) η παράδοση των σχολείων σε πάσης φύσεως χορηγούς.

• Απαιτείται πιστοποιητικό παιδαγωγικής κατάρτισης, διετής δοκιμαστική περίοδος με «μέντορες» και «δόκιμους», διαγωνισμούς που ακυρώνουν πτυχία και προϋπηρεσία, ενώ εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι θα αξιολογούνται ως μετρήσιμοι δείκτες.
• Καταργείται η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, που ήταν για χρόνια μία σημαντική βοήθεια για όσους μαθητές δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πηγαίνουν σε φροντιστήριο. Με αυτόν τον τρόπο, το Υπουργείο πετάει το μπαλάκι της χρηματοδότησης των ενισχυτικών μαθημάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό στον οικογενειακό.

Σε μία περίοδο που οι υποχωρήσεις του κοινωνικού κράτους είναι συνεχείς και καθολικές, ακόμα και η Παιδεία αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο λογιστικής. Οι καθηγητές μειώνονται ως πολύ δαπανηροί για τον κρατικό προϋπολογισμό, αφήνοντας τα σχολεία όλης της χώρας με χαώδεις τάξεις των 28 και 30 μαθητών που υπολειτουργούν μέχρι και σήμερα. Στο ΕΠΑΛ του Πλωμαρίου οι μαθητές κουράστηκαν να παρακαλούν για την κάλυψη των 40 και πλέον ωρών βασικών μαθημάτων τους, εισπράττοντας εδώ και μήνες υποσχέσεις.

Η χρηματοδότηση των σχολείων και των σχολικών επιτροπών είναι τόσο ελλιπής, που ο χειμώνας προμηνύεται κρύος. Ήδη στο σχολείο της Άντισσας οι γονείς κάνουν έρανο για την αγορά πετρελαίου, όταν στη Φίλια για τον ίδιο λόγο κάνουν «χοροεσπερίδες». Το αθλητικό γυμνάσιο Μυτιλήνης αυτή τη στιγμή τελεί υπό κατάληψη, καθώς δεν υπάρχουν γυμναστές (!) για τα περισσότερα αθλήματα. Στη Γέρα δεν επαρκούν τα χρήματα για επιδιόρθωση του φωτοτυπικού μηχανήματος και στον Μανταμάδο δεν υπάρχουν αναλώσιμα, ενώ στον Πολιχνίτο η Cosmote χορηγεί δορυφορικό πιάτο με αντάλλαγμα τη διαφήμιση και την προπαγάνδιση των προϊόντων της.

και ο κατάλογος συνεχίζεται…

Για όλους αυτούς τους λόγους το σωματείο καλεί τους εκπαιδευτικούς της επισφάλειας: ωρομίσθιους ή αναπληρωτές σε δημόσια σχολεία (όπου οι ελαστικές σχέσεις εργασίας αποτελούν καθεστώς), εργαζόμενους σε φροντιστήρια (όπου οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας αντιμετωπίζονται ως πολυτέλεια), εγκλωβισμένους στην ανασφάλιστη και ακατοχύρωτη εργασία των ιδιαιτέρων, την ανεργία και την ετεροαπασχόληση σε:

συμμετοχή στην γενική απεργία της 15 Δεκέμβρη

Κείμενο του Σωματείου για το "νέο σχολείο" σελίδες 4-1

Κείμενο του Σωματείου για το "νέο σχολείο" σελίδες 2-3

Κάλεσμα στις συνελεύσεις και στις δράσεις του Σωματείου

Κείμενο που μοιράστηκε στην απεργία της 8ης Ιουλίου 2010 - Απεργία για το ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Κείμενο της Πρωτοβουλίας για την Απεργία 5ης Μάη

Η ανατροπή των νέων αντεργατικών και αντιεκπαιδευτικών μέτρων είναι υπόθεση δική μας. Μας πετάνε στην ανεργία. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας!
Το Πολυνομοσχέδιο που παρουσίασε η κυβέρνηση συμπυκνώνει το μεγαλύτερο μέρος των αντιδραστικών επιδιώξεων του συστήματος για την εκπαίδευση. Στα πλαίσια της γενικής επίθεσης που η κυβέρνηση έχει κηρύξει ενάντια στους εργαζόμενους και στη νεολαία, και επιδιώκοντας να στηριχθεί στο αντιδραστικό κλίμα, στοχεύει να ανατρέψει «εδώ και τώρα» κατακτήσεις χρόνων που αποτελούν «ανορθογραφία» στις συνθήκες του εργασιακού-κοινωνικού μεσαίωνα που φέρνει η πολιτική της. Το υπουργείο εσκεμμένα βαζει την ψήφιση του νομοσχεδίου χρονικά κοντά στις πανελλαδικές εξετάσεις μην αφήνοντας περιθώρια αντίδρασης στους εκαπιδευτικούς και προσπαθώντας να τους φέρει «κόντρα» στους μαθητές και τους γονείς τους. Το νέο σχολείο του υπουργείου παιδείας προβλέπει:
• Την κατάργηση των μόνιμων διορισμών και τη διεύρυνση της ελαστικής εργασίας στο δημόσιο σχολείο.
• Τη μετατροπή των αναπληρωτών σε ωρομίσθιους (ανασύρει από το χρονοντούλαπο του 1985 διάταξη του ν. 1566 που ποτέ δεν εφαρμόστηκε) με τον «αναπληρωτη μειωμένου ωραρίου»
• Πετάει στον καιάδα όσους έχουν συγκεντρώσει προυπηρεσία
• Καταργεί ολοκληρωτικά το πτυχίο ως προσόν διορισμού, υποβιβάζοντας το σε ένα ελάχιστο από τα απαιτούμενα προσόντα, ακόμα και για να είσαι υποψήφιος για τον ΑΣΕΠ (πιστοποιητικό παιδαγωγικής κατάρτισης, μεταπτυχιακο, διδακτορικοί τίτλοι). Επιπλέον καταργούνται οι διοριστέοι και συντάσσεται ένας ανοιχτός πίνακας, αφού ο ΑΣΕΠ μετατρέπεται σε τεστ δεξιοτήτων.
• Εκπαιδευτικός – λάστιχο: Το ωράριο των εκπαιδευτικών επιμηκύνεται κατά 5 ώρες καθώς στο πολυνομοσχέδιο προβλέπεται ότι για όλους τους εκπαιδευτικούς «θα εξαντληθεί κάθε δυνατότητα ανάθεσης εκπαιδευτικού έργου καθώς και η δυνατότητα των 5 ωρών υπερωρίας» ακόμα και σε γειτονικούς νομούς, όπως μπορεί να εκτιμηθεί με βάση το νομικό πλαίσιο που ήδη υπάρχει και που ενισχύεται από τις ρυθμίσεις του «Καλλικράτη».
• Την αύξηση των τμημάτων σε 30 μαθητές και την πλήρη ιδιωτικοποίηση των σχολείων.
Οι καθηγητές- με κοινό βηματισμό με τους δασκάλους-, με πολιτικό στόχο την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης σε σχέση με το εισόδημα, την ασφάλιση και το πολυνομοσχέδιο, θα πρέπει να αποφασίσουμε στις γενικές συνελεύσεις την άμεση απεργιακή κλιμάκωση μαζί με τη συγκρότηση απεργιακών επιτροπών που θα διεκδικήσουν την πολιτική και οργανωτική διαχείριση του απεργιακού αγώνα.
Απέναντι στη λάσπη και τη δυσφήμιση που δεχόμαστε από το υπουργείο και τους άξιους υπαλληλους του (διάφορους «συναδέλφους» και δημοσιογράφους) ότι είμαστε υπεράριθμοι,ανεπρόκοποι και φυγόπονοι. Απέναντι σε αυτούς που προσπαθούν να βάλλουν απέναντι μας τους μαθητές μας-ότι δεν μας νοιάζει ο κόπος μιας χρονιάς για τις πανελλαδικές- και τους γονείς τους, απαντάμε ότι :είναι φανερό ότι η προοπτική να δοθεί η μάχη είναι μονόδρομος. Ο από κοινού αγώνας εκπαιδευτικών- δασκάλων, αδιόριστων μπορεί να αποτελέσει θρυαλλίδα για την έκφραση της λαϊκής δυσαρέσκειας σε αγωνιστική κατεύθυνση
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ:
• ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΛΗΨΗΣ ΠΤΥΧΙΟΥ και ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ Η’ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ!
• ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΣΕΠ!
• ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΛΗΡΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ!
• ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΔΙΟΡΙΣΤΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ!
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΥΠΗΡΕΣΙΑΣ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ!
«Πρωτοβουλία αδιόριστων, ωρομισθίων, αναπληρών και ιδιωτικών εκπαιδευτικών Λέσβου»

Ψήφισμα ΕΛΜΕ ΛΕΣΒΟΥ - Απολύσεις ωρομισθίων-Δικαίωμα στην απεργία

20/4/2010
Ψήφισμα ΕΛΜΕ ΛΕΣΒΟΥ

«Απολύσεις ωρομισθίων-Δικαίωμα στην απεργία»

Η Γ.Σ της ΕΛΜΕ Λέσβου συμπληρωματικά με την καταγγελία του ΔΣ της ΟΛΜΕ σχετικά με τις απολύσεις συναδέλφων ωρομισθίων εκπαιδευτικών και επειδή υπάρχουν ενδείξεις ότι σε αρκετές Διευθύνσεις σχολείων καθώς και σε αρκετές Δευτεροβάθμιες Διευθύνσεις οι ημέρες απεργίας των ωρομισθίων αφαιρούνται από το συνολικό χρόνο προϋπηρεσίας τους, σας τονίζουμε ότι:
1) Το δικαίωμα της απεργίας αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των εργαζομένων και πως η άσκηση αυτού του δικαιώματος δεν επηρεάζει ουδόλως τη σχέση εργασίας.
2) Δεν υπάρχει καμία διάταξη που να ορίζει ότι ο χρόνος απεργίας των ωρομισθίων περικόπτεται.
3) Ότι σε κάθε περίπτωση ισχύει το Εργατικό Δίκαιο που είναι σαφές για το δικαίωμα της απεργίας και ότι αυτό επιφέρει στους εργαζομένους.
4) Ο χρόνος της απεργίας θεωρείται χρόνος πραγματικής υπηρεσίας (άρθρο 16 του Ν. 643/1977 & άρθρο 19 και 20 του ν. 1264/1982).

Η Γ.Σ της ΕΛΜΕ Λέσβου καλεί:
1) τις Διευθύνσεις σχολείων και τη Δευτεροβάθμια Διεύθυνση του Ν. Λέσβου να μην προβαίνουν σε πιθανή αυθαίρετη περικοπή προϋπηρεσίας ωρομισθίων εκπαιδευτικών κατά τις ημέρες που αυτοί απεργούν.
2) το Υπουργείο να στείλει άμεσα στις Δευτεροβάθμιες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης σχετική οδηγία που να τερματίζει την πιθανή παρατυπία.

Επιπροσθέτως σας τονίζουμε την κάτωθι απόφαση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους όσο αφορά τις αποδοχές των συναδέλφων ωρομισθίων που απεργούν.
2043156/7037/0022/24.6.97 Γ.Λ.Κ.:
δ) Οι ημέρες απεργίας δεν έχουν καμιά δυσμενή για τους εργαζομένους επίπτωση ως προς τις αποδοχές αδείας (άρθρο 2 § 6 Α.Ν. 539/45 , άρθρο 3 § 16 Ν. 4505/66 και άρθρο 2 § 7 του Ν. 1288/82)
Κατά συνέπεια ο χρόνος απεργίας των αναπληρωτών και ωρομισθίων εκπαιδευτικών θα ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό της αποζημίωσης για μη θεμελίωση λήψεως κανονικής αδείας, δεν θα ληφθεί όμως υπόψη για το επίδομα της άδειας.

25-04-2010 Κείμενο της Επιτροπής Αγώνα ΕΛΜΕ- για την απεργία της 5ης Μάη

Συνάδελφε/-ισσα,
αν νομίζεις ότι ζώντας άνετα από τα ιδιαίτερα ενώ γκρινιάζεις στις φιλικές συγκεντρώσεις κατά των νέων μέτρων θα καταφέρεις εσύ να επιβιώσεις,ενώ όλα γύρω σου γκρεμίζονται, κάνεις λάθος! Δεν επιχειρούμε να σε πείσουμε για τα αυτονόητα. Επικαλούμαστε την ανάγκη να υπερασπιστού-με τη ζωή, την αξιοπρέπειά και το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Όλοι αυτοί που υ-ποκριτικά καμώνονται ότι νοιάζονται για τα παιδιά, τα αφήνουν μόνα και ανοχύρωτα στη μεγαλύ-τερη, μετά την Κατοχή, επίθεση. Γενικευμένη ελαστικοποίηση της δουλειάς, άθλιες αμοιβές, ανερ-γία που ξεπερνά το 30% σήμερα και καλπάζει ανοδικά, ακρίβεια, φτώχεια και δουλειά ως το θάνατο είναι το μέλλον που τους σχεδίασαν. Η ανατροπή αυτής της κοινωνικής μαυρίλας είναι υπόθεση επιβίωσης και γονικής μέριμνας.
Ενωμένοι μπορούμε να καταφέρουμε να βάλουμε ένα φρένο σε αυτό τον κατήφορο. Πρέπει να μας φοβηθούν για να μας σεβαστούν, συνάδελφε και για να μας φοβηθούν πρέπει να είμαστε ορ-γανωμένοι. Αντιλαμβανόμαστε όλοι την απογοήτευση από τα συνδικαλιστικά ξεπουλήματα του παρελθόντος, όμως η μεμψιμοιρία δεν ταιριάζει στην εποχή της επιβίωσης. Προσπάθησαν να μας στερήσουν τα όπλα μας πριν καν ξεκινήσουμε για τη μάχη, το σωματείο μας όμως μπορεί -και οφεί-λει- να γίνει ξανά μαχητής και μπροστάρης στην προάσπιση των συμφερόντων του κλάδου και της τάξης μας. Απαιτείται απ’ όλους μας η ειλικρινής συμμετοχή και η αίσθηση ευθύνης για τους και-ρούς που διανύουμε.
«ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» και ΤΡΙΠΛΗ ΚΑΤΟΧΗ ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΕΕ σημαίνει
• ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΝ /
• ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ /
• ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ /
• ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ /
• ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΑΣΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ /
• ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΟΡΙΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ /
• ΜΕΙΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΡΟΝΟΙΑΚΟΥ ΒΟΗΘΗΜΑΤΟΣ /
• ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΛΑΙΛΑΠΑ /
• ΑΝΕΡΓΙΑ, ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΦΤΩΧΕΙΑ, ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ – ΕΚΤΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
• ΠΕΤΑΕΙ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ χιλιάδων ωρομισθίων και αναπληρωτών. Διώχνοντας τους, επιβάλλει τμήματα 30 μαθητών.
• ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΝΕΟ ΚΥΚΛΟ ΣΠΟΥΔΩΝ, ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ», αποσυνδέοντας έτσι πλήρως το πτυχίο από το επαγγελματικό δικαίωμα, την ίδια ώρα μάλιστα που το αναγνωρίζει στα κολέγια και τα κέντρα ελευθέρων σπουδών.
• ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ των μονίμων μέχρι και 5 ΩΡΕΣ, επιβάλλοντας την υποχρεωτική και απλήρωτη υπερωρία.
• ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ , στα πλαίσια της εφαρ-μογής του «Καλλικράτη»

Απεργούμε την Τρίτη 4/5
(Συγκέντρωση στα Κεντρικά Λύκεια, 11:00)
Γενική Συνέλευση ΕΛΜΕ την Τετάρτη 5/5
(Κεντρικά Λύκεια, 18:30)
Κλιμακώνουμε τις απεργιακές μας κινητοποιήσεις

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΕΛΜΕ ΛΕΣΒΟΥ